قبل از نصب، ابزارهایی مانند پیچ گوشتی، مته های برقی و سکوهای بالابر را آماده کنید و وسیله نقلیه را روی سکوی بالابر یا گودال قرار دهید. محل نصب معمولاً یک ناحیه صاف و تمیز در قسمت جلو، عقب، چپ یا راست شاسی خودرو است. توصیه می شود آن را در جلو یا عقب خودرو یا در دو طرف پایین بدنه نصب کنید. برای خودروهای با شاسی پایین، از نصب چراغ ها خیلی نزدیک به زمین خودداری کنید.
روش های اصلی نصب شامل اتصال چسب و پیچ می باشد. برای نصب چسب، لایه محافظ روی چسب- دو طرفه روی پایه نصب لوله نور را جدا کنید، لوله نور را به محل نصب بچسبانید و آن را محکم فشار دهید. برای نصب اتصال پیچ، روی صفحه شاسی خودرو مطابق با سوراخ های براکت نصب در دو سر چراغ شاسی سوراخ هایی دریل کنید و سپس با پیچ های ارائه شده به همراه محصول، آنها را محکم کنید. سایر روش‌های تثبیت شامل استفاده از بست کابل، گیره‌های جوشکاری و غیره است. هنگام سوراخ کردن و توزیع کابل‌ها، فاصله نباید خیلی زیاد باشد.
هنگام سیم کشی، منبع تغذیه را می توان به فندک، کانکتور باتری یدکی یا خط برق ACC متصل کرد. اصل سیم کشی به شرح زیر است: سیم قرمز به مثبت (اتصال به ترمینال مثبت باتری)، سیم سیاه به منفی (اتصال به نقطه زمین در قسمت فلزی بدنه خودرو). چراغ ها به صورت موازی از طریق یک سیم برق اختصاصی متصل می شوند. هنگام اتصال، سیم قرمز به سیم قرمز و سیم سیاه به سیم مشکی.
برای ایمنی مدار، باید فیوز نصب شود. سیم کشی باید در امتداد شیارهای شاسی محکم شود تا از سایش جلوگیری شود. پس از سیم کشی، رابط ها باید با نوار برق آب بندی شوند. توصیه می شود خط ACC را وصل کنید تا وقتی موتور خاموش است قطع شود{3} و یا یک کلید/رله مستقل برای جلوگیری از تخلیه باتری نصب کنید. انتخاب سیم کشی باید بلند کردن وسیله نقلیه را در نظر بگیرد، طول کافی را در نظر بگیرد و مشخصات سیم مناسب را برای تحمل بار فعلی انتخاب کند. قبل از نصب، مقررات ترافیک محلی باید تایید شود. قوانین راهنمایی و رانندگی چین به شدت روشن کردن چراغ های شاسی را در حین حرکت خودرو ممنوع می کند (این ممکن است اصلاح غیرقانونی تلقی شود). استفاده از آنها فقط زمانی مجاز است که وسیله نقلیه ساکن باشد.
